ΜΕΤΑ

Η πρωτοβάθμια εκπαίδευση αποτελεί τον θεμέλιο λίθο στο Εθνικό Σύστημα Εκπαίδευσης, και η διδασκαλία λειτούργημα που μπορεί να ασκηθεί με επιτυχία από άτομα που φέρουν ειδικά στοιχεία και ιδανικά, καθώς αποτελούν την βάση για την πορεία και εξέλιξη κάθε ανθρώπου.

Τα παιδιά  να αρχίζουν πιο αργά την πρωτοβάθμια εκπαίδευση: στα 7 τους έτη, ώστε να είναι φυσικά αναπτυξιακά έτοιμα, για να παρακολουθήσουν τα μαθήματά τους. Έως τα 7 υπάρχει η δυνατότητα να παρακολουθήσουν νηπιαγωγείο που μπορεί να είναι και ημερήσιο. Δεν θα λαμβάνουν επίσημη εκπαίδευση από εκεί αλλά θα  επικεντρώνονται στο παιχνίδι που θα τα βοηθά να είναι σωματικά ενεργά, να εξερευνούν, να αναπτύσσουν τη φαντασία και  τη δημιουργικότητά τους.

Σε όλο το δημοτικό ή τα τρία πρώτα έτη, οι μαθητές να έχουν τον ίδιο δάσκαλο ώστε να δημιουργούν όσο  περνούν τα χρόνια,  ολοένα και καλύτερο επίπεδο εμπιστοσύνης, σεβασμού και να υπάρχει εξέλιξη στην σχέση τους. Να μην υπάρχει βαθμολογία στο τέλος κάθε τριμήνου αλλά να επικεντρώνονται στο πώς θα βελτιώσουν τις επιδόσεις τους στα κριτήρια αξιολόγησης, να  ασχολούνται με τη δημιουργία ενός υγιούς και αρμονικού περιβάλλοντος για τους μαθητές όπου θα βασίζεται στη συνεργασία και στην αυθόρμητη μάθηση.

Τα σχολεία να είναι σύγχρονα με πολύ-λειτουργικούς χώρους, που θα γίνονται εστίες συγκέντρωσης και  κινήτρου. Κάθε τάξη και ένας βοηθός δασκάλου.

Το σχολείο να παρέχει πρόσβαση σε όλους τους μαθητές (κινητικά προβλήματα) με ειδικές ράμπες και ασανσέρ. Οι μαθητές να κοινωνικοποιούνται μεταξύ τους σεβόμενοι και αποδέχοντας τη διαφορετικότητα του καθενός ‘’Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι, όλοι χρήσιμοι και δημιουργικοί’’.

ΜΕΤΑ

 

Δημιουργία μικρών χώρων με  ηχομόνωση, για πιο ιδιωτική μελέτη. Λιγότερες εργασίες στο σπίτι, σωστή μελέτη στο σχολείο, ώστε να αποσυμπιέζονται  όταν επιστρέφουν  σπίτι του και να απολαμβάνουν ποιοτικό χρόνο με τους γονείς τους. Αν δίνονται κάποιες εργασίες θα πρέπει οι ασκήσεις κάθε εβδομάδες να  παραδίδονται στα παιδιά τη Δευτέρα, ώστε να φτιάξουν τα ίδια το πρόγραμμα που τους εξυπηρετεί για να τις ολοκληρώσουν εγκαίρως. O προγραμματισμός των ασκήσεων και η διαίρεση των μαθητών σε μικρά γκρουπ γίνεται βάση των προαπαιτούμενων και των κλίσεων που έχει κάθε μαθητής. Οι εξωσχολικές δραστηριότητες να είναι δωρεάν από τους δήμους και τα σχολεία.

Καλοπληρωμένοι εκπαιδευτικοί που δεν ασχολούνται με το πώς θα συμπληρώσουν το εισόδημά τους το απόγευμα (ιδιαίτερα μαθήματα) αλλά θα φροντίζουν να επιμορφώνονται και να γίνονται καλύτεροι στο αντικείμενό τους. Συνεχή και διαρκή βιωματική ενημέρωση των εκπαιδευτικών. Επάνδρωση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων με υλικοτεχνικό εξοπλισμό. Αξιολόγηση των εκπαιδευτικών για τη διοικητική, παιδαγωγική τους επάρκεια καθώς και από τη συνεχόμενη και δια βίου εξέλιξη, απόκτηση γνώσεων και καλλιέργεια της προσωπικότητάς τους.

Η συνεργασία  να είναι το κλειδί της επιτυχίας και να αξιολογείται γι’ αυτό η τάξη, ο εκπαιδευτικός αλλά και ολόκληρο το σχολικό συγκρότημα. Να είναι αυστηρά τα ‘προαπαιτούμενα’ για να γίνει κάποιος δάσκαλος ή καθηγητής και να εστιάζουν λιγότερα στην αξιολόγησή τους.

Το Κράτος θα πρέπει να καλύπτει ό,τι χρειάζεται κάθε μαθητής στο σχολείο, ακόμα και ένα πλήρες γεύμα καθημερινά. Το παιδί έτσι θα κατανοήσει την συνεισφορά της Πολιτείας και θα εκτιμήσει την χώρα του.